وقتی اوضاع خوبه، زندگی چقدر زلاله، روشن، بی دغدغه ...
کافیه یه درگیری پیش بیاد. می فهمیم که تیره و تاره، که درباره هیچکس، نه خودمان و نه دیگران، چیزی نمی دونیم: چه هستند، چطور فکر می کنن، چکار می کنن، درباره ما چه عقیده ای دارن
...
آغاز همیشه یکسان است
پایان معنا می کند
راه را
بیراه را