گوش های پر از

حرف های بیهوده ام را

پر می کنم از صدای گنجشکان

چشم های پر از

رنگ های تیره ام را

پر می کنم از آبی شفاف آسمان

خسته ام از راه های

دراز پر بن بست

از بیراهه ای می روم

که در انتهای آن

دریاچه ای ست

با آسمان آبی یکدست