..
آنی که مرا آفرید دوستم دارد و همواره مشتاق ست که کمکم کند
...
گر در وادی سایه موت نیز راه روم, از بدی نخواهم ترسید. زیرا تو با منی .... و هر آینه نیکویی و رحمت , تمام ایام عمرم , در پی من خواهد بود.... و در خانه خداوند ساکن خواهم بود تا ابدالآباد
Saturday, March 8, 2008
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
1 comment:
و حالاست که نزدیکترین به ماست
از رنگ گردن حتی...!
.
Post a Comment